Το ΟΧΙ των Ελλήνων

Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 βρίσκει την Αθήνα να ξυπνά με τις σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας και όλους τους Έλληνες να ζητωκραυγάζουν το ηχηρό «ΟΧΙ» του πρωθυπουργού Ι. Μεταξά στη φασιστική Ιταλία. 

Η απόφαση για την επίθεση κατά της Ελλάδας ελήφθη στις 15 Οκτωβρίου 1940 από το Ιταλικό Πολεμικό Συμβούλιο, παρουσία του Μουσολίνι και παρά τις αντιρρήσεις πολλών από τους παρισταμένους για την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπιζόταν η επιχείρηση. Ο «Ντούτσε» ήθελε μία νίκη για να μπει στο μάτι του Χίτλερ, που είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις για μία επίθεση κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι η χώρα μας ήταν ο εύκολος στόχος. «Το μόνο μας εμπόδιο είναι οι λασπωμένοι δρόμοι» τον είχαν διαβεβαιώσει οι επιτελείς του. Ως ημέρα της επίθεσης ορίσθηκε η 26η Οκτωβρίου, αλλά ο Μουσολίνι τη μετέθεσε για τις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει με τη 18η επέτειο της Πορείας προς τη Ρώμη, που έφερε τους φασίστες στην εξουσία.

Στην Αθήνα έφθαναν σωρηδόν οι πληροφορίες για επικείμενη ιταλική επίθεση. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 25ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς ενημέρωσε τους υπουργούς του για την κατάσταση και τους διαβεβαίωσε ότι η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας είχε προχωρήσει ικανοποιητικά. Η αλήθεια ήταν ότι η χώρα μας ήταν σχεδόν ανοχύρωτη προς την πλευρά της Αλβανίας και με ελλιπείς στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς το βάρος είχε δοθεί στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Η ζωή, εν τω μεταξύ, στην πρωτεύουσα κυλούσε στους δικούς της ρυθμούς. Το κοσμικό και πολιτιστικό γεγονός των ημερών ήταν η πρεμιέρα της όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι «Μαντάμ Μπατερφλάι» από τη νεοσύστατη Λυρική Σκηνή. Την παράσταση θα τιμούσε ο γιος του συνθέτη, γεγονός που είχε κινητοποιήσει την κοσμική Αθήνα. Ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι είχε καλέσει τον Μεταξά σε γεύμα μετά την παράσταση. Ο δικτάτορας αρνήθηκε («είναι δυσάρεστο για τον καθένας μας να δεχθεί το φιλί του Ιούδα» σημείωνε στο ημερολόγιό του») και έδωσε την εντολή σε μόνο δύο υπουργούς να παρακολουθήσουν την παράσταση.

Το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου ο Ιταλικό Πρακτορείο Ειδήσεων «Στέφανι» εξαπολύει επίθεση εναντίον της Ελλάδας, στην οποία απαντά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η ελληνική ηγεσία πιστεύει ότι η ιταλική επίθεση είναι ζήτημα ωρών. Ο αρχηγός του ΓΕΣ Αλέξανδρος Παπάγος επικοινωνεί με τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ενώ ενημερώνεται και ο Μεταξάς.

Τα άσχημα μαντάτα δεν θα αργήσουν. Στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα, Γκράτσι θα συναντηθεί τελικά με τον Μεταξά, αλλά για να του επιδώσει στο σπίτι του στην Κηφισιά τελεσίγραφο, με το οποίο ο Μουσολίνι απαιτούσε από την Ελλάδα να μην εμποδίσει το στρατό του να καταλάβει ορισμένες στρατηγικές θέσεις στη χώρα μας. Η κυβέρνηση των Αθηνών είχε διορία τρεις ώρες για να δώσει την απάντησή της. Ωστόσο, αυτή ήταν αυτονόητη για τον δικτάτορα: «Donc, Monsieur c'est la guerre» («Λοιπόν, Κύριέ μου έχουμε πόλεμο!»). Με αυτές τις φράσεις στα Γαλλικά ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Μεταξά, που απηχούσε τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Αμέσως μετά, ο Μεταξάς ενημέρωσε τον άγγλο πρέσβη Πάλερετ και ζήτησε τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι Ιταλοί δεν περίμεναν την εκπνοή του τελεσιγράφου. Ο αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα έδωσε την εντολή για προσβολή των ελληνικών θέσεων από τις 5 το πρωί. Την ώρα αυτή σημειώθηκε και η πρώτη ελληνική απώλεια. Ο 27χρονος πεζικάριος Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από τα Τρίκαλα, που υπηρετούσε σε φυλάκιο της ελληνοαλβανικής μεθορίου, σκοτώθηκε από θραύσμα ιταλικού όλμου. Η ιταλική επίθεση εκδηλώθηκε με εισβολή ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στους τομείς της Πίνδου και της Ηπείρου (από το Γράμμο μέχρι το Ιόνιο) και με τοπικές συμπλοκές στην περιοχή της ΒΔ Μακεδονίας. Ο ιταλός αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα είχε στη διάθεσή του 135.000 άνδρες και ο έλληνας ομόλογός του Αλέξανδρος Παπάγος μόλις 35.000.

Στις 9:30 το πρωί πραγματοποιούνται και οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στον Πειραιά και το Τατόι δίχως συνέπειες, ενώ στην Πάτρα θα υπάρξουν νεκροί. Βομβαρδίστηκαν, ακόμη, η Διώρυγα της Κορίνθου και η ναυτική βάση της Πρέβεζας. Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου ο Μουσολίνι γεμάτος καμάρι ανακοίνωνε στο Χίτλερ, με τον οποίον συναντήθηκε στη Φλωρεντία, την επίθεση κατά της Ελλάδας.

Το ΟΧΙ γίνεται δεκτό με πρωτοφανή ενθουσιασμό απ' όλο τον ελληνικό λαό, που ξυπνά στις 6 το πρωί από τους συριγμούς των σειρήνων και ξεχύνεται στους δρόμους, κρατώντας τη γαλανόλευκη. Οι στρατεύσιμοι ετοιμάζονταν για το μέτωπο «με το χαμόγελο στα χείλη» και το ραδιόφωνο μετέδιδε διαρκώς το περίφημο πρώτο ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου: «Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλουν από της 5:30 πρωινής σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους».

Η απόφαση της Ελλάδας να αντισταθεί προκαλεί αυθημερόν εκδηλώσεις θαυμασμού, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Σταδιακά αρχίζουν να καταφθάνουν δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης, με πρώτο αυτό του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιου ΣΤ', που τονίζει: «Η υπόθεσίς σας είναι και ιδική μας υπόθεσις». Στο ίδιο μήκος κύματος και το τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ: «Θα σας παράσχομεν όλην την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον του κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην».

Οι ΗΠΑ, που ήταν εκτός πολέμου, εξέφρασαν απλώς τη λύπη τους δια του Προέδρου Ρούζβελτ, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμεινε «άφωνη», αφού δεσμευόταν από το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ. Σε αντίθεση, ο Τουρκικός Τύπος δεν φείσθηκε διθυραμβικών επαίνων για το «ΟΧΙ». Η «Ικδάμ» έγραφε στις 29 Οκτωβρίου «Ζήτω η Ελλάς! Είμαστε υπερήφανοι, που έχουμε σύμμαχο ένα τέτοιο έθνος», ενώ η «Βακίτ» ανέφερε την Ελλάδα ως «αλησμόνητο για όλο τον κόσμο παράδειγμα γενναιότητας».

πηγή: sansimera.gr

Εξάμηνη παράταση για τις αρδευτικές γεωτρήσεις

Με Δελτίο τύπου στις 11-10-2011 το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων ενημερώνει ότι παρατείνεται η προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών έως και 16 Ιουνίου 2012 για χορήγηση άδειας για υφιστάμενες χρήσεις νερού από γεωτρήσεις και πηγάδια. Επίσης προαναγγέλει απλοποίηση των διαδικασιών.

Ανακοίνωση της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. στους εργαζομένους και τους πολίτες για την απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είμαστε σε πολυήμερη κινητοποίηση όχι γιατί το θέλουμε, αλλά γιατί αναγκαζόμαστε. Δεν διεκδικούμε προνόμια, παρά μόνο την αξιοπρεπή διαβίωση των οικογενειών μας, που εδώ και μήνες η κυβέρνηση και η τρόικα μας αφαιρούν.

Οι μισθοί που παίρνουμε δεν φτάνουν για να πληρώσουμε το νοίκι, το ρεύμα και το γάλα των παιδιών μας. Πέρσι έλεγαν εμάς προνομιούχους, γιατί παίρναμε 1.000 και 1.200 ευρώ και γιατί είχαμε σταθερή εργασία. Δεχθήκαμε επίθεση συντονισμένη, με στοιχεία ανακριβή και παραποιημένα. Σκοπός να στραφεί η μία κοινωνική ομάδα κατά της άλλης.

Μαζί με τη μείωση των δικών μας μισθών μειώθηκαν και οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, καταργήθηκαν και καταργούνται οι Σ.Σ.Ε., αυξήθηκε η ανεργία και κλεί- νουν κατά δεκάδες μαγαζιά και βιοτεχνίες. Απολύονται Δημόσιοι και Δημοτικοί υπάλληλοι και την ίδια στιγμή προωθούν την κατάργηση της Ε.Σ.Σ.Ε.

Θέλουν μισθούς Κίνας και συντάξεις πείνας σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα.

Μας κατηγορούν ότι δεν δείχνουμε ευαισθησία και ότι κινδυνεύει η Δημόσια υγεία από τα σκουπίδια που μένουν στους δρόμους. Ποιοι; Αυτοί που επιβάλλουν χαράτσια σε ανέργους και ηλικιωμένους, εκδικούνται τους πολύτεκνους, απομυζούν τους συνταξιούχους και επιδεικνύουν πρωτοφανή κοινωνική αναλγησία.

Απαντάμε ότι αυτό που κινδυνεύει σήμερα είναι η ψυχική υγεία, αλλά και η φυσική υπόσταση των Ελλήνων, από τα βάρβαρα-αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης. Αν τους αφήσουμε δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Δεν θα έχουμε στοιχειώδη εκπαίδευση για τα παιδιά μας, κοινωνική περίθαλψη για μας και τις οικογένειές μας, νοσοκομειακή περίθαλψη, παιδικούς σταθμούς και δεν θα μπορούμε να ανταποκριθούμε στα προς το ζην.

Η υγεία του λαού μας κινδυνεύει απ’ την εξαθλίωση που οδηγούν τον Ελληνικό λαό και την προσβολή της αξιοπρέπειάς του από μια εθελόδουλη κυβέρνηση που έχει παραδοθεί στους ξένους δανειστές και τοκογλύ- φους για να εκτελέσει το «συμβόλαιο θανάτου» του Ελ- ληνικού λαού και το ξεπούλημα της χώρας.

Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή της αδιέξοδης πολιτικής του κοινού μετώπου Κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Δ.Ν.Τ.

Διεκδικούμε την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, την ανακατανομή του πλούτου υπέρ των φτωχών και των εργαζομένων και την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας.

Ο αγώνας ο δικός μας είναι και δικός σας αγώνας. Ας τους γυρίσουμε την πλάτη και ας συνταχθούμε σε έναν κοινό αγώνα: Εργαζομένων-Ανέργων και Αυτοαπασχολούμενων για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, για να υπερασπίσουμε το μέλλον του Λαού και του τόπου.

Μόνο ο εργαζόμενος λαός μπορεί να το κάνει. Αυτοί θα δραπετεύσουν, θα φύγουν νύχτα. Έτσι έκαναν στις κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του τόπου. Αρκεί και ο Ελληνικός λαός να κάνει το ίδιο, όπως έκανε και στο παρελθόν.

Εμείς ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ σε κυβέρνηση, κεφάλαιο, τράπεζες, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ. ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ Παιδεία, Υγεία, Δημόσια περιουσία. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ, την κρίση και το χρέος τους.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ μέχρι την ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ !!!
Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ…

Ο Τσε στην Αιωνιότητα

Ο Ερνέστο "Τσε" Γκεβάρα.

Σαράντα τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση του διεθνιστή επαναστάτη Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα, μιας εμβληματικής φιγούρας του 20ου αιώνα, που έγινε αντικείμενο παγκόσμιας λατρείας.

Μετά την διαφωνία του με τον Φιντέλ Κάστρο και τη φυγή του από την Κούβα, ο αργεντίνος επαναστάτης Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα περιπλανήθηκε αρκετά. Το φθινόπωρο του 1966 βρέθηκε στη Βολιβία για να συνεχίσει το επαναστατικό του έργο. Ήταν μια σύγχρονη εκδοχή του Σιμόν Μπολιβάρ, καθώς θεωρούσε τη Λατινική Αμερική, όχι ως ένα σύνολο χωριστών εθνών, αλλά ως μια πολιτιστική και οικονομική ενότητα, για την απελευθέρωση της οποίας θα χρειαζόταν μια κοινή στρατηγική.

Την πάμφτωχη Βολιβία κυβερνούσε εκείνη την εποχή η αμερικανοκίνητη χούντα του στρατηγού Ρενέ Μπαριέντος. Ο Τσε με πάσα μυστικότητα οργάνωσε στη ζούγκλα της Σάντα Κρους μια ομάδα από 50 αντάρτες, που αποτέλεσαν τον αρχικό πυρήνα του Βολιβιανού Απελευθερωτικού Στρατού. Η πρώτη μάχη με τον στρατό δόθηκε τον Μάρτη του 1967. Ο Τσε ήταν και πάλι στο προσκήνιο, γεγονός που προκάλεσε την οργή του δικτάτορα, ο οποίος ζήτησε από τις δυνάμεις του το κεφάλι του για να το κρεμάσει σε κεντρικό φανοστάτη της Λα Παζ.

Ταυτόχρονα δραστηριοποιήθηκε και η CIA, που δεν είχε ξεχάσει τη δράση του Γκεβάρα στην Κούβα και την καθοριστική του συνεισφορά στην επικράτηση των «μπαρμπούδος» του Κάστρο, αλλά και την εναντίον των ΗΠΑ ρητορική του. Εξόπλισε τις ειδικές δυνάμεις του βολιβιανού στρατού με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και την πλαισίωσε με ειδικούς συμβούλους, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Φέλιξ Ροντρίγκεζ, με δράση στην Κούβα. Εκτός από τον στρατό και τους Αμερικανούς, ο Τσε είχε να αντιμετωπίσει και την εχθρική συμπεριφορά του τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που ήταν περισσότερο προσανατολισμένο προς τη Μόσχα, παρά προς στην Αβάνα.

Ο Τσε με τον Φιντέλ Κάστρο.

Ο κλοιός έσφιγγε γύρω του και ο Τσε δεν άργησε να πέσει στα χέρια των διωκτών του. Οι βολιβιανές ειδικές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τις πληροφορίες από ντόπιους χωρικούς, τον συνέλαβαν ύστερα από σύντομη μάχη στις 8 Οκτωβρίου 1967 στην τοποθεσία Κεμπράδα Ντελ Ιούρο. Σύμφωνα με κάποιους στρατιώτες, ο Τσε φώναξε στους στρατιώτες: «Μη με πυροβολείτε. Είμαι ο Τσε Γκεβάρα και αξίζω περισσότερο ζωντανός παρά νεκρός». Πάνω του βρέθηκε το ημερολόγιο που κρατούσε για τη δράση του στη Βολιβία. Η πρώτη εγγραφή ήταν στις 7 Νοεμβρίου 1966 και η τελευταία στις 7 Οκτωβρίου 1967 την παραμονή της σύλληψής του.

Την επομένη μέρα ο Τσε Γκεβάρα εκτελέστηκε σε μια αίθουσα ενός εγκαταλελειμμένου σχολείου στο χωριό Λα Χιγκέρα. Ο εκτελεστής του ήταν ο λοχίας Μάριο Τεράν, που έδωσε μάχη με τους συναδέλφους του για το ποιος θα έχει την τιμή να σκοτώσει τον διακεκριμένο αιχμάλωτο. Με διαταγή του δικτάτορα Μπαριέντος, τον πυροβόλησε με τέτοιο τρόπο, ώστε να φανεί ότι σκοτώθηκε σε μάχη.

Η σύλληψη του Τσε.

Η σορός του 39χρονου επαναστάτη μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Βαγιεγκράντε για να επιδειχθεί στους εκπροσώπους του Τύπου. Ακολούθως, ένας στρατιωτικός γιατρός τού ακρωτηρίασε τα δύο χέρια ως αποδεικτικό στοιχείο και στη συνέχεια το υπόλοιπο της σορού του τάφηκε σε άγνωστο σημείο. Ο τάφος του αποκαλύφθηκε το 1997 κοντά στο αεροδρόμιο του Βαγιεγκράντε από μια ομάδα κουβανών ιατροδικαστών. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Κούβα και τάφηκαν στο Μαυσωλείο της Σάντα Κλάρα, όπου δόθηκε η καθοριστική μάχη της Κουβανικής Επανάστασης.

Ο θάνατός του αποτέλεσε ένα σοβαρό πλήγμα για το επαναστατικό κίνημα στη Λατινική Αμερική και οι διάφορες χούντες της περιοχής βρήκαν την ευκαιρία να σκληρύνουν τη στάση τους. Σε αυτό το σημείο εστιάζεται και η κριτική που ασκήθηκε στον Τσε Γκεβάρα, ότι δηλαδή η δική του δράση και όσων τον μιμήθηκαν αργότερα συνέβαλε στη διατήρηση ενός σκληρού και αμερικανοκίνητου μιλιταρισμού στη Λατινική Αμερική για πολλά χρόνια ακόμα.

Η νεκρή σωρός του Τσε..

Σχεδόν αμέσως με το θάνατό του άρχισε να καλλιεργείται ο μύθος του. Ο γιατρός από την Αργεντινή έγινε το σύμβολο της εξέγερσης και της επανάστασης για το φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του '60. Πολλά νεαρά άτομα στη Δύση τον ξεχώρισαν ανάμεσα σε άλλους επαναστάτες, επειδή απαρνήθηκε τις ανέσεις μιας άνετης μεσοαστικής ζωής, για να αγωνισθεί για τους φτωχούς και απόκληρους του πλανήτη και για μια δίκαιη κοινωνία. Ακόμη και όσοι διαφωνούσαν με τις κομμουνιστικές του ιδέες αναγνώρισαν την ακεραιότητα και το πνεύμα αυτοθυσίας που τον διέκρινε.

Μάριο Τεράν, ο δολοφόνος του Τσε.

Ο Τσε Γκεβάρα είχε και πολλούς επικριτές. Πολλοί πιστεύουν ότι ο ηρωικός του θάνατος, το νεαρό της ηλικίας του και η αποτυχία των οραμάτων του συνεισέφεραν καθοριστικά στη δημιουργία του μύθου του. Οι συντηρητικοί τον κατηγόρησαν ότι δημιούργησε τα πρώτα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην Κούβα, ενώ οι αναρχικοί ως ένα σταλινικό γραφειοκράτη, αν και οι σχέσεις του με τη Μόσχα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Για την επίσημη Αμερική, ο Τσε Γκεβάρα θεωρείται και σήμερα ένας επικίνδυνος τρομοκράτης, του μεγέθους του Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Με το πέρασμα των χρόνων, ο Τσε έγινε αντικείμενο λατρείας, ένα ποπ είδωλο παντός καιρού. Μπλουζάκια, καπελάκια, πόστερ και κούπες με παραλλαγές της περίφημης φωτογραφίας του Άλμπερτ Κόρντα, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Η ειρωνεία της ιστορίας: 39 χρόνια μετά το θάνατό του ο Τσε Γκεβάρα επέστρεψε για να χαρίσει το φως στον εκτελεστή του. Ο Μάριο Τεράν, απόστρατος αξιωματικός του βολιβιανού στρατού, υπεβλήθη το 2006 σε επιτυχημένη εγχείρηση στα μάτια σε κλινική της Κούβας.

πηγή:  sansimera.gr

Δηλώσεις συγκομιδής σταφυλιών περιόδου 2010/11

Οι παραγωγοί που κατέχουν νόμιμα αμπέλια, προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα ένταξης σε προγράμματα ενίσχυσης θα πρέπει να υποβάλλουν κάθε χρόνο δήλωση συγκομιδής σταφυλιών στη Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής της Π.Ε. Λακωνίας μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011.

Επισημαίνεται η σπουδαιότητα υποβολής της δήλωσης συγκομιδής κάθε χρόνο διότι αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη σε διάφορα Εθνικά ή Κοινοτικά προγράμματα, όπως Αναδιάρθρωση αμπελώνων, Εκρίζωση αμπελώνων, κλπ.

Για την τρέχουσα περίοδο, οι δηλώσεις θα γίνονται δεκτές από τη Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής της Π.Ε. Λακωνίας μέχρι την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011.

Για διευκόλυνση των παραγωγών, δηλώσεις συγκομιδής θα παραλαμβάνονται και από το Δήμο από την 1η Νοεμβρίου 2011 μέχρι και την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011.

Για τη συμπλήρωση της δήλωσης είναι υποχρεωτική η προσκόμιση της Αστυνομικής Ταυτότητας, του Α.Φ.Μ. και του αμπελοκομικού μητρώου (για να αναγραφούν οι κωδικοί των αμπελοτεμαχίων).

Στην περίπτωση που όλη ή μέρος της συγκομισθείσας ποσότητας σταφυλιών παραδόθηκε σε οινοποιεία, θα πρέπει μαζί με τη δήλωση να προσκομισθούν φωτοαντίγραφα των σχετικών παραστατικών (ζυγολόγια, δελτία αποστολής, τιμολόγια, κλπ.)

Το έντυπο της Δήλωσης Συγκομιδής μπορούν να το προμηθευτούν οι αμπελουργοί από τη Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής της Π.Ε. Λακωνίας, καθώς και από το Δήμο.

Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ' ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.

Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδη συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

H Διεθνής Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων (1978)

Άρθρο 1

Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο 2

1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου. 2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων. 3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο 3

1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά. 2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνεις στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο 4

1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, 2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο 5

1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του. 2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο 6

1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα. 2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο 7

Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο 8

1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. Αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό. 2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο 9

Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο 10

1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων. 2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11

Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο 12

1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος. 2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο 13

1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο. 2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο 14

1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση. 2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ' τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

πηγή:  sansimera.gr

Σώζονται ελιές αιώνων στην περιοχή μας.

Η δουλειά που κάνει το Κέντρο περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μολάων είναι σημαντική. Αναδεικνύει περιοχές, ζητήματα και προβλήματα, προτείνει λύσεις και παρεμβάσεις, ενεργοποιεί πολίτες. Πάνω απ’ όλα αποτελεί μια ενεργή εστία προστασίας και ανάδειξης των στοιχείων του Περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή των Μολάων.

Αυτή την περίοδο ξεκινά ένα φιλόδοξο πρόγραμμα καταγραφής, ανάδειξης και διάσωσης των υπεραιωνόβιων ελαιόδενδρων της Λακωνίας.

Από το 2009, η τοπική αυτοδιοίκηση, φορείς και πολιτιστικοί σύλλογοι της Κρήτης, άρχισαν να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες για τη σωτηρία και την ανάδειξη των αρχαίων και των ιστορικών ελαιόδεντρων του νησιού, τα οποία πολλές φορές γίνονταν ‘θύματα’ ανθρώπινων δραστηριοτήτων όπως από τα δημόσια και τα ιδιωτικά έργα.

Το ΚΕΠ Μολάων αναφέρει σε ανακοίνωσή του:

"Πράγματι με επιστημονική υποστήριξη από πανεπιστήμια και ΤΕΙ, την ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων, την διοργάνωση εκδηλώσεων, εκθέσεων, ημερίδων κλπ, οι Κρητικοί κατάφεραν για άλλη μια φορά να πρωτοπορήσουν και να πετύχουν να αναχαιτίσουν τη λαίλαπα της καταστροφής των ιστορικών δέντρων που έζησαν μέχρι τις μέρες μας. - Στον τόπο μας αξίζει τον κόπο να κάνουμε κάτι ανάλογο; - Υπάρχουν ελαιόδεντρα που επέζησαν μετά από αιώνες και τα συντήρησαν έως τις μέρες μας οι πρόγονοί μας; Αδιαμφισβήτητα ναι. To Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μολάων, όπως και άλλοι ειδικοί πιστεύουν πως στην περιοχή μας υπάρχουν ελαιόδεντρα πιο αρχαία ακόμη και από αυτά που έχουν τόσο πολύ διαφημιστεί από τα Μ.Μ.Ε, ως τα αρχαιότερα του κόσμου. Πρόκειται για ελαιόδεντρα ηλικίας εκατοντάδων, ακόμα και χιλιάδων ετών, τα οποία δυστυχώς πολλές φορές καταστρέφονται".

Ο υπεύθυνος Νίκος Παπαδάκης αναφέρουν σε σχετική ανακοίνωσή :

"Για την προστασία των υπεραιωνόβιων ελαιόδεντρων, τα οποία αποτελούν μνημεία της φύσης αλλά και δείκτες μιας μακραίωνης πολιτισμικής διαδρομής που ενεργοποιεί τη συλλογική μνήμη και την αγάπη για το περιβάλλον, πρέπει να ξεκινήσουν πρωτοβουλίες από όλους: τοπική αυτοδιοίκηση, φορείς, συλλόγους αλλά και από τον καθένα μας ξεχωριστά."

Ακούστε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Νίκου Παπαδάκη στο Νότος 94.9 και στον Ηλία Μπόνο.