Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΤ/ΣΗΣ


Την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου στις 8:00 μ.μ. θα γίνει ο καθιερωμένος Αποκριάτικος Χορός του Πολιτιστικού Συλλόγου Μεταμόρφωσης. Μασκαρεμένους ή όχι αλλά με πολύ κέφι σας περιμένουμε στο κέντρο διασκέδασης <<CHRYSTAL MANOR>>, να γιορτάσουμε μαζί και την εφετινή αποκριά, με ζωντανή ορχήστρα, φαγητό, ποτό και πολύ χορό και μουσική. Τιμή πρόσκλησης 20€.


Τριώδιο ή αλλιώς Αποκριά
Απόκριες και Καρναβάλι, ημέρες γλεντιού, μεταμφίεσης και ξενοιασιάς. Η λέξη «αποκριά» δόθηκε επί Βυζαντίου και προέρχεται από την λέξη «αποκρέω», επειδή την περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Το ίδιο επίσης σημαίνει και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, carnavale, από τις λέξεις Carne = κρέας και Vale = περνάει δηλαδή «κρέας έχε γεια»).
Λέγοντας Αποκριά, εννοούμε τις 3 εβδομάδες που προηγούνται της Μεγάλης Σαρακοστής, το γνωστό μας Τριώδιο.
Κάθε μία από αυτές τις εβδομάδες σηματοδοτείται από την Κυριακή με την οποία κλείνει.
Η πρώτη εβδομάδα λέγεται προφωνή ή προφωνέσιμη, επειδή, σε παλιότερα χρόνια κάποιος από ένα μέρος ψηλό προφωνούσε, δηλαδή διαλαλούσε ότι αρχίζουν οι απόκριες. Τελειώνει με την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου.
Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται κρεατινή ή ολόκριγια, επειδή τότε δεν κάνουν νηστεία. Την εβδομάδα αυτή τρώμε "μπάλα", δηλαδή κρέας, τυρί κλπ. Τελειώνει με την Κυριακή του Ασώτου.
Τέλος, η τρίτη εβδομάδα λέγεται τυρινή, επειδή τότε το κύριο καρύκευμα των φαγητών είναι το τυρί και τα γαλακτοκομικά προϊόντα (τυρόπιτες, γαλατόπιτες, γαλακτομπούρεκα) και όχι το κρέας, για να προετοιμαστούν σιγά - σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής. Τελειώνει με την Κυριακή της Τυρινής.
Η αρχή του Τριωδίου γίνεται κυρίως αισθητή την Πέμπτη της Κρεατινής, τη λεγόμενη Τσικνοπέμπτη. Είναι η ημέρα που καθένας «θα τσικνίσει τη γωνιά του», όπως λένε, δηλαδή κάτι θα ψήσει και η τσίκνα από το ψημένο κρέας, χοιρινό ή άλλο θα μοσχοβολήσει τον αέρα.
Το αποκορύφωμα της αποκριάς γίνεται την Καθαρή Δευτέρα, πρώτη ημέρα της Σαρακοστής. Οι ρίζες των εθίμων της αποκριάς ανάγονται στην αρχαιότητα. Έχουν σχέση με τις γιορτές που γίνονταν προς τιμή του θεού Διόνυσου, κατά τις οποίες κυριαρχούσαν ο χορός, η ευθυμία, το χιούμορ και η σάτιρα. Ο Διόνυσος σύμφωνα με το δωδεκάθεο, ήταν θεός της γονιμότητας και οι αρχαίοι Έλληνες τον τιμούσαν με τα Διονύσια. Στις εκδηλώσεις αυτές γινόταν και παρέλαση άρματος. Το άρμα το ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες και τραγουδούσαν σατυρικά τραγούδια.
Με την επικράτηση του χριστιανισμού, κάποια στοιχεία αυτής της λατρείας συνδυάστηκαν στις παραδόσεις του λαού με την περίοδο πριν τη Σαρακοστή. Από το 19ο αιώνα το Καρναβάλι παίρνει τη σημερινή του μορφή, όπου ξεκινά την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και λήγει την Κυριακή της Τυρινής με τη μεγάλη παρέλαση των καρναβαλιστών και το κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου. Παλαιότερα, τον εορταστικό τόνο έδιναν παρέες μεταμφιεσμένων, που κυκλοφορούσαν στους δρόμους τραγουδώντας και πειράζοντας τον κόσμο.
Αυτού του είδους οι εκδηλώσεις με την πάροδο των χρόνων έχουν χαθεί και έχουν επικρατήσει οργανωμένες εκδηλώσεις από τοπικές οργανώσεις με αποκριάτικες στολές και άρματα. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα γίνεται προσπάθεια να αναβιώσουν πολλά παραδοσιακά έθιμα σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος είναι η Πάτρα με το περιβόητο Πατρινό καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον Ξανθιώτικο Καρναβάλι που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο «με πολλά λαογραφικά στοιχεία» καρναβάλι των Βαλκανίων, η Πλάκα των Αθηνών, η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της κ.α.
Ένα άλλο έθιμο που παραμένει σε πολλά μέρη αναλλοίωτο είναι το Γαϊτανάκι Είναι ένας χορός συνυφασμένος με τα χρώματα της Αποκριάς. Το γαϊτανάκι πέρασε στην πατρίδα μας από τους πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, και έδεσε με τα διάφορα έθιμα λόγω της ιδιαιτερότητάς του και της δεξιοτεχνίας των χορευτών. Χορεύεται με δεκατρία άτομα. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο του χορού, από την κορυφή του οποίου ξεκινάνε δώδεκα μακριές χρωματιστές κορδέλες. Κάθε κορδέλα έχει το δικό της χρώμα. Οι κορδέλες, τα γαϊτάνια, απ’ όπου και το όνομα του χορού. Κάθε χορευτής κρατά μία κορδέλα και κινείται γύρω από το στύλο χορεύοντας και τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι. Έτσι όπως γυρνούν, πλέκουν τις κορδέλες γύρω από το στύλο, δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Ο χορός τελειώνει όταν οι κορδέλες τυλιχτούν τελείως γύρω από το στύλο και οι χορευτές χορεύουν κοντά του. Κατόπιν, το στολισμένο γαϊτανάκι μένει για να θυμίζει το πνεύμα της αποκριάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...